پژوهش

از هنرمند بزرگ به هنرمند کوچک! این بخش: کوئنتین بلِیک.تصویرگر انگلیسی| زهرا کبیری


23 تصویرگر مطرح درباره هنر به بچه ها می گویند:
از هنرمند بزرگ به هنرمند کوچک!
 این بخش: کوئنتین بلِیک. تصویرگر انگلیسی
ترجمه: زهرا کبیری

حدس می زنم که من هم مثل بقیه ی هنرمندان یا تصویرگران، یک جور دوره آموزشی گذرانده ام، با این تفاوت که این آموزش به روال آموزشهای دیگر نبوده است.

وقتی مدرسه میرفتم، عاشق طراحی، طنز و نوشتن بودم. وقتی حدودا 14 ساله بودم، با خوش شانسی تمام با مردی ملاقات کردم که برای مجلۀ معروف «پانچ» نقاشی می کرد و کارتون می کشید. این مجله معروفترین مجله ی انگلیسی طنز در دوران خودش بود. هر چند ماه یکبار تعدادی از نقاشیهایم را به آن مرد نشان می دادم تا نگاهی به آنها بیاندازد. حالا که به عقب برمی گردم، میفهمم که اینها درواقع برای من همان درس یا دورۀ آموزشی بودند. و چیزی که به طور ویژه دراینباره خاص بود این که او نه تنها درباره کارتونیستهای مجلۀ پانچ برایم حرف میزد، بلکه دربارۀ آثار «میکل آنژ» و «مودلیانی» هم به همان اندازه برایم صحبت می کرد.

بخاطر این مرد، من شروع کردم به طراحی برای مجلۀ پانچ. و بالاخره وقتی 16 ساله بودم، دو طرح از میان تعداد زیادی از طراحی های من، قبول و در مجله چاپ شد. این دو اثر از نظر طراحی خیلی خوب نبودند، اگرچه آنها باعث شدند که من به طور حرفه ای به سمت طراحی کردن بروم. و البته این کار را از راه رفتن به مدرسۀ هنر انجام ندادم. بجای آن به مدرسه ادبیات رفتم و معلم شدم. فکر می کردم اگربتوانم مثل یک هنرمند زندگی کنم، گرسنه نخواهم ماند!

بالاخره من درسهای مربوط به معلمی را تمام کردم. و متوجه شده بودم که طراحی من به آن اندازه خوب نیست که بتوانم مثل هنرمند یا تصویرگری که دلم میخواست باشم. بنابراین دو سال تمام به مدت دو روز در هفته (و هر جلسه دو ساعت)، به طراحی کردن از مدل در مدرسۀ هنر چِلسی گذراندم. درآن مدت یادگرفتم که چگونه آدمها را طراحی کنم، راه رفتن و حفظ تعادلشان و اینکه چطور به نظر بیایند. بعدازآن دیگر هیچوقت از دفتر تمرینِ طراحی استفاده نکردم، مستقیم هرچیزی را روی کاغذ می کشیدم و به شکلی که می خواستم بدل می شدند.

Quentin Blake

کوئنتین بلیک

استفاده از متن بدون ذکر نام مترجم و منبع، غیرمجاز است.