پژوهش

از هنرمند بزرگ به هنرمند کوچک! تامی دپائولا| زهرا کبیری

از هنرمند بزرگ به هنرمند کوچک! تامی دپائولا. نویسنده و تصویرگر امریکایی

ترجمه: زهرا کبیری

 

خیلی از شما احتمالا می دانید، که من از اول می دانستم که در آینده یک هنرمند خواهم شد!

از سن خیلی کم، در واقع وقتی چهار ساله بودم، به خانوادم، همسایه ها، و هرکسی به حرفم داشت گوش می کرد، این را می گفتم.

و این خیلی خوبه که هیچ وقت من نظرم را تغییر نداده ام. برای همین، بعد از اینکه دبیرستانم تمام شد، در یکی از بهتریم مدرسه های هنری ثبت نام کردم و قبول شدم: مدرسه ی پرات.

با سختکوشی درس خواندم. طراحی کردن، دیزاین و نقاشی را یاد گرفتم؛ یعنی تمام چیزهایی که برای ادامه ی زندگیم به عنوان یک هنرمند، به آن نیاز داشتم.

یکی دوبار هم البته وقتی هوش هنریم خیلی خوب پیش نمی رفت، نگران شدم. برای همین یک معلم شدم که بتوانم اجاره خانه م را بپردازم، غذا و ابزار نقاشی و قلم مو و مداد و کاغذ بخرم. با اینکه هیچ پولی از راه هنرم در نمی آوردم، هنوز هم آن را ادامه می دادم.

اما من خوش شانس بودم. بعضی ها کارهای من را دیدند و آن ها را خریدند و به دیوارهایشان نصب کردند. در نهایت، در دهه شصت میلادی، ازم خواسته شد که اولین کتاب کودکم را تصویرگری کنم. بنابراین همه آن درس دادنها و تمرین کردنها و طراحی ها و نقاشی ها بالاخره من را به تصویرگر کتاب کودک تبدیل کردند.

بعد، نویسنده هم شدم. همه ی اینها مثل یک معجزه بود، اما همراه با سختکوشی بسیار زیاد. و من خیلی خوشحال بودم.

حالا زمان خیلی زیادی است که من همه جور کار هنری انجام می دهم: کتاب، نقاشی، خرت و پرتهای هنری، تابلو، نقاشی برای کلیسا. و من مثل یک چکاوک خوشحالم که یک هنرمندم (چون بنظر می آید چکاوک پرنده ی خوشحالی باشد).

تو هم می توانی اینطور باشی. اما کار سختی است. همانطور که پسرعموهای دوقلویم سالها پیش به من می گفتند: «باید تمرین کنی، تمرین کنی، تمرین کنی- و هیچوقت کپی نکن».

این توصیه ی خیلی خوبی است، پس من آن را به تو توصیه می کنم، از طرف یک هنرمند به یک هنرمند دیگر.

امضا: تامی دِپائولا

Tomie depaola